Pas op, apen op de weg
Blijf op de hoogte en volg Sjoerd
12 September 2012 | India, Agra
Dag 38: 12-09-2012
Vandaag gaan we het fort verlaten en van Bulandshahr op weg naar Agra; een afstand van maar 200 kilometer. Na het ontbijt pakken we weer de motoren op en gaan we op weg. Al tijdens het oppakken zijn we al helemaal nat van het zweet. Het is een graad of 34, maar ontzettend vochtig. Als we wegrijden, komen we onmiddellijk op een weg die 20 km lang is en langs een kanaal gaat, met aan de andere kant rijstvelden en suikerriet. Het is hier zo warm en benauwd dat ik al na een paar kilometer stop om mijn windscherm helemaal naar beneden te doen. Dit om maar een beetje wind op te kunnen vangen en dat werkt gelukkig. Uit het riet van het kanaal komen wel 100 apen en ze vliegen over de weg, geschrokken of nieuwsgierig naar het geluid wat wij maken. Deze weg langs het kanaal is maar gedeeltelijk verhard en zit vol gaten. Na ongeveer 20 km komen we op de weg die naar Agra gaat en ik dacht opnieuw, dat wordt een makkie. De grote rode weg, zoals op kaart aangegeven, blijkt alles behalve een grote weg, we hadden het kunnen weten, maar na een kilometer of 20 ligt het asfalt eruit en gaan we weer door een grote zandbak. Hierna is het asfalt net zo slecht als ik al eerdere dagen heb gemeld, ongeveer 50 % gat en de rest is asfalt. De gemiddelde snelheid is dan ook nog geen 30 km per uur op bepaalde stukken. We komen door een paar plaatsen waar het weer ontzettend druk is, en ik heb dan ook opgegeven om te proberen bij elkaar te blijven. Aan het eind van de plaats of bij een afslag wachten we wel op elkaar ook al zijn we maar met z’n vieren. Het is weer een kwestie van overleven, omdat we zelfs als we stil staan nog voelen dat ze tegen je aan komen. John wordt zo boos als iemand in stilstand een kar tegen zijn koffer zet, dat hij gas geeft en de hele kar omvalt; een deel van de spullen valt wel op de grond. Ik ga er maar met een boog om heen en wordt nog een beetje boos aangekeken.
Zo komen we dan midden op de middag aan in Agra, en zie van verre al wat Frieda ontzettend graag zou zien, de Taj Mahal. Opnieuw is het zoeken naar het hotel, maar deze keer gaan we maar 1 keer fout en na wat vragen komen we toch op ons adres aan. Opnieuw zijn we helemaal nat door de warmte en gaan dan in dit mooie hotel onmiddellijk zwemmen en daarna douchen. Het hotel is maar voor de helft in gebruik, de rest wordt verbouwd. Na het douchen geef in mijn zomermotorpak af om te laten wassen, voor 2 euro had ik het pak schoon en droog en een paar uur later al weer terug. Lekker voor overmorgen een schoon pak zonder stof en zand, maar hoelang zal dat zo blijven? Morgenvroeg gaan we naar het rode fort en de Taj Mahal, 1 van de wereldwonderen.
Vandaag gaan we het fort verlaten en van Bulandshahr op weg naar Agra; een afstand van maar 200 kilometer. Na het ontbijt pakken we weer de motoren op en gaan we op weg. Al tijdens het oppakken zijn we al helemaal nat van het zweet. Het is een graad of 34, maar ontzettend vochtig. Als we wegrijden, komen we onmiddellijk op een weg die 20 km lang is en langs een kanaal gaat, met aan de andere kant rijstvelden en suikerriet. Het is hier zo warm en benauwd dat ik al na een paar kilometer stop om mijn windscherm helemaal naar beneden te doen. Dit om maar een beetje wind op te kunnen vangen en dat werkt gelukkig. Uit het riet van het kanaal komen wel 100 apen en ze vliegen over de weg, geschrokken of nieuwsgierig naar het geluid wat wij maken. Deze weg langs het kanaal is maar gedeeltelijk verhard en zit vol gaten. Na ongeveer 20 km komen we op de weg die naar Agra gaat en ik dacht opnieuw, dat wordt een makkie. De grote rode weg, zoals op kaart aangegeven, blijkt alles behalve een grote weg, we hadden het kunnen weten, maar na een kilometer of 20 ligt het asfalt eruit en gaan we weer door een grote zandbak. Hierna is het asfalt net zo slecht als ik al eerdere dagen heb gemeld, ongeveer 50 % gat en de rest is asfalt. De gemiddelde snelheid is dan ook nog geen 30 km per uur op bepaalde stukken. We komen door een paar plaatsen waar het weer ontzettend druk is, en ik heb dan ook opgegeven om te proberen bij elkaar te blijven. Aan het eind van de plaats of bij een afslag wachten we wel op elkaar ook al zijn we maar met z’n vieren. Het is weer een kwestie van overleven, omdat we zelfs als we stil staan nog voelen dat ze tegen je aan komen. John wordt zo boos als iemand in stilstand een kar tegen zijn koffer zet, dat hij gas geeft en de hele kar omvalt; een deel van de spullen valt wel op de grond. Ik ga er maar met een boog om heen en wordt nog een beetje boos aangekeken.
Zo komen we dan midden op de middag aan in Agra, en zie van verre al wat Frieda ontzettend graag zou zien, de Taj Mahal. Opnieuw is het zoeken naar het hotel, maar deze keer gaan we maar 1 keer fout en na wat vragen komen we toch op ons adres aan. Opnieuw zijn we helemaal nat door de warmte en gaan dan in dit mooie hotel onmiddellijk zwemmen en daarna douchen. Het hotel is maar voor de helft in gebruik, de rest wordt verbouwd. Na het douchen geef in mijn zomermotorpak af om te laten wassen, voor 2 euro had ik het pak schoon en droog en een paar uur later al weer terug. Lekker voor overmorgen een schoon pak zonder stof en zand, maar hoelang zal dat zo blijven? Morgenvroeg gaan we naar het rode fort en de Taj Mahal, 1 van de wereldwonderen.
-
13 September 2012 - 22:05
Hans Pierik:
Hallo overlevers,
Wat een temperaturen daar, de APEN hebben er blijkbaar geen last van anders waaren ze niet zo actief. Wel gaaf om die beesten zo voorbij te zien komen.
e wegen lijken me mijn inziens meer op een zandbak. Je komt dus eind deze maand terug als volwaardig crosser. Misschien een talent wat je nog niet kende of achterje had gezocht. Heb je er een leuke sport bij.
Wat we ook zien op de foto's is wel vreemd, heb je een redelijke weg dan is de weg vol met koeien en erg veel verkeer wat om deze heen rijdt.Pas op joh de poep van die beesten is ook glad.
Veel succes en rij veilig tussen de koeien door, het gaat er niet om wanneer je aan komt maar hoe je er aan komt. Dus heel en wel.
groeten
De piertjes -
14 September 2012 - 08:49
Marjon:
Hallo!
50/50 is toch nog redelijk Sjoeerd? Als ik de foto's bekijk en je moet daar naast en tussen alle soorten van verkeer, apen, koeien midden op de weg, scooters, wandelaars, brommetjes en soort van vroegere melkkarretjes, los van rulle plekken en gaten, denk ik toch dat het in de stad 10/90 is. Kortom het verkeer daar is moordend in slowmotion. Ongeveer goed ingeschat?
Wat zul jij je straks verwent voelen als je de glad geasvalteerde autowegen hier in Nederland weer mag gebruiken! Behalve dan onze slowmotion: file!
Daarnaast ga jij verbazen over de prijzen die je hier voor simpele handelingen neer moet tellen. Ben zeer benieuwd wat je het meest zult missen, of mist. Geniet van Taj Mahal. Op de foto staat hij/zij prachtig omhult in een misterieuze waas. Maar natuurlijk, dat heb je al ervaren.
Vandaag (14/9) gaat Frieda op reis voor de laatste fase van jouw avontuur. Wat gaat de tijd toch snel!
Liefs,
Marion.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
